جمعه, ۳ آذر , ۱۳۹۶ خبر INFO @ ZANJANKF . ORG پست الکترونیکی
هم اکنون عضو بزرگ خانواده ما شوید !

سرطان کلیه را بشناسیم

انتشار: ۹ دی ۱۳۹۲

سرطان کلیه را بشناسیم

 

کلیه چیست؟

darad1کلیه ها دو عضو لوبیایی شکل قهوه ای مایل به سرخ اند که درست در قسمت بالای کمر در دو طرف ستون فقرات واقع شده اند. این دو عضو، بخشی از دستگاه ادراری می باشند و عملکرد اصلی آنها تصفیه خون و تولید ادرار برای دفع مواد زاید از بدن است. در طی عبور خون از کلیه ها، مواد سمی و آب اضافی از خون برداشت می شود. این مایع اضافی که ادرار نامیده می شود، در قسمت میانی هر کلیه و در محلی به نام لگنچه کلیه Pelvis( Renal ) جمع می شود. آنگاه توسط لوله بلندی به نام حالب Ureter() از کلیه ها به مثانه منتقل شده و در آنجا ذخیره می شود. در پایان هم ادرار توسط لوله دیگری به نام مجرای ادراری Urethra() از بدن خارج می شود. همچنین کلیه ها موادی تولید می کنند که به کنترل فشار خون و خونسازی کمک می کند.    

سرطان چیست؟

سرطان به گروهی از بیماری های گوناگون گفته می شود که در برخی موارد با هم مشترکند و همه آنها بر واحد بنیادی بدن انسان یعنی سلول تاثیر می گذارند. برای شناخت سرطانها، باید سلولهای طبیعی و سالم و تغییر آنها پس از سرطانی شدن را بشناسیم. بدن از انواع زیادی سلول ساخته شده است. به طور طبیعی، هنگامی که بدن به سلولهای جدید احتیاج داشته باشد، سلولهای دیگر رشد کرده و تکثیر می یابند تا سلولهای جدید ساخته شوند. این فرایند منظم به سالم نگه داشتن بدن کمک می نماید. گاهی سلول ها بدون آنکه نیازی به آنها باشد تکثیر می شوند. در این حالت یک توده بافت اضافی ایجاد می شود که به آن تومور می گویند. تومورها می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند.

تومورهای خوش خیم: این گونه تومورها جزء سرطان ها نیستند. آنها اغلب قابل برداشتن بوده، در بیشتر موارد عود نمی کنند. سلولها در تومورهای خوش خیم به سایر اعضای بدن گسترش نمی یابند. مهمتر اینکه تومورهای خوش خیم به ندرت تهدیدی برای زندگی به شمار می آیند.

تومورهای بد خیم: این گونه تومورها جزء سرطانها هستند. سلولها در تومورهای بدخیم غیر عادی بوده و بدون هیچ گونه نظم و کنترلی تقسیم می شوند. این سلولهای سرطانی می توانند به بافتهای اطراف خود حمله کرده و به آنها آسیب برسانند. همچنین سلولهای سرطانی ممکن است از تومور بدخیم جدا شده و وارد جریان خون و دستگاه لنفاوی شوند. در چنین حالتی، سرطان از تومور اولیه گسترش پیدا کرده و در سایر نقاط بدن، تومورهای جدیدی تشکیل می دهد. به این فرا یند، متاستاز یا فراگسترش گفته می شود.

سرطان کلیه چیست؟

انواع گوناگونی از سرطان، کلیه ها را مبتلامی نماید. این نوشتار به بررسی سرطان سلولهای کلیوی، که شایع ترین نوع سرطان کلیه در بزرگسالان می باشد، می پردازد. سرطان سلولهای کلیوی، که آدنوکارسینومای سلولهای کلیوی Renal Cell Adenocarcinoma() نیز نامیده می شود، در بافتهایی که خون را تصفیه (فیلتر) کرده و تولید ادرار می نمایند، رشد می کند.

سرطان کلیه با رشد خود ممکن است به اندامهای نزدیک کلیه همچون کبد، روده بزرگ یا پانکراس (لوزالمعده) حمله نموده و آنها را نیز مبتلاسازد. همچنین ممکن است سلول های سرطانی کلیه به نقاط دوردست بدن نیز متاستاز داده و گسترش یابند. هنگامی که سرطان کلیه گسترش می یابد، سلولهای سرطانی ممکن است در غدد لنفاوی ظاهر شوند. به همین دلیل، شاید طی عمل جراحی، غده لنفاوی نزدیک کلیه برداشته شود. چنانچه متخصص آسیب شناسی در غدد لنفاوی سلول سرطانی بیابد، بدان معنی است که این بیماری به سایر نقاط بدن سرایت کرده است. سرطان کلیه می تواند گسترش یافته و اغلب در استخوانها یا ششها تومورهای جدیدی تشکیل دهد. این تومورهای جدید دارای سلولهای غیر عادی مشابه سلولهای سرطان کلیه هستند و به همان نام اولیه خوانده می شوند. به عنوان مثال، اگر سرطان کلیه به ششها سرایت نماید، به سلولهای سرطانی آن، همان سلولهای سرطانی کلیه گفته می شود، چرا که این بیماری سرطان کلیه فراگسترش یافته است و نه سرطان ششها.

نشانه های بیماری

سرطان کلیه در مراحل اولیه خود، معمولاهیچ گونه نشانه مشخص یا علائم مشکل ساز از خود نشان نمی دهد. گرچه با رشد سرطان، علائم کم کم خود را بروز می دهند. از جمله نشانه های سرطان کلیه می توان به موارد زیر اشاره کرد؛

وجود خون در ادرار: ممکن است یک روز در ادرار خون دیده شود و روز دیگر خیر. در برخی موارد، فرد مبتلا می تواند خون را در ادرار خود ببیند یا در موارد دیگر از طریق آزمایش ادرار وجود خون مشخص خواهد شد – بروز یک توده در ناحیه کلیه.    

سایر نشانه های غیر معمولتر نیز از این قبیلند؛

خستگی شدید – کم اشتهایی – کاهش وزن – تب کردن های پیاپی – درد ثابت در پهلوها – احساس ضعف و عدم تندرستی – فشار خون بالا یا میزان کمتر از معمول گلبول های قرمز خون (کم خونی) همچنین می تواند بیانگر وجود تومور کلیه باشد.گرچه این علائم اختصاصی نبوده و خیلی کم رخ می هند. این نشانه ها ممکن است در نتیجه سرطان یا سایر مشکلات کم اهمیت تر همچون عفونت یا کیست ها ایجاد شود. تنها پزشک قادر به تشخیص و افتراق این موارد خواهد بود. اشخاصی که چنین علائمی را در خود مشاهده می نمایند باید آن را با پزشک خود یا با یک اورولوژیست (متخصص بیماریهای کلیه و مجاری ادراری) در میان بگذارند.

معمولا سرطان در مراحل اولیه ایجاد درد نمی نماید، پس مهم است که برای دیدن پزشک، منتظر بروز درد نشوید. در بسیاری از مواردی که سرطان در مراحل اولیه خود تشخیص داده می شود، شانس بیمار برای درمان قطعی بسیار بیشتر خواهد بود.    

تشخیص

برای کشف علت بروز نشانه های ذکر شده، پزشک از تاریخچه پزشکی بیمار خواهد پرسید و برخی معاینات پزشکی را به عمل خواهد آورد. به علاوه برای بررسی برخی موارد، وی ممکن است آزمایش خون و یا ادرار را هم تجویز کند. همچنین پزشک، شکم و پهلوهای بیمار را جهت بررسی توده های غیر عادی دقیقا لمس می کند. همچنین امکان دارد عکسبرداری از کلیه ها و اندامهای مجاور لازم باشد. این عکسها اغلب تغییرات ایجاد شده در کلیه ها و بافتهای اطراف را مشخص می کند.

به عنوان مثال،IVP Intravenous Pyelogram() به یک سری از عکسهای گرفته شده با اشعه ایکس از کلیه ها، حالب ها و مثانه پس از تزریق یک ماده رنگی مخصوص گفته می شود. این ماده رنگی ممکن است از طریق سوزن یا یک لوله ظریف به نام کاتترCatheter وارد بدن شود. عکس های تهیه شده بدین طریق می توانند تغییرات ایجاد شده در شکل این اندامها و غدد لنفاوی اطراف را مشخص نمایند. آزمایش دیگر، آرتریوگرافی، یعنی گرفتن عکس های اشعه ایکس از رگهای خونی است. در این مورد نیز ماده رنگی از طریق یک کاتتر به داخل یک رگ خونی بزرگ تزریق می شود. اشعه ایکس می تواند حرکت این رنگ از رگ بزرگ به رگهای کوچکتر داخل و اطراف کلیه ها را نشان دهد. سایر آزمایش های تصویری شامل سی تی اسکن، MRI و اولتراسونوگرافی خواهد بود که تفاوت بین بافتهای سالم و بیمار را مشخص می نمایند. چنانچه نتایج آزمایشها بیانگر بروز سرطان باشد، پزشک از سلولها نمونه برداری (بیوپسی) خواهد کرد. این آزمایش مطمئن ترین روش برای تشخیص سرطان است. در طول این عمل سوزن بسیار ظریفی به داخل تومور وارد شده و نمونه ای از بافت آن برداشته می شود. سپس آسیب شناس این نمونه را زیر میکروسکوپ، بررسی خواهد کرد تا وجود سرطان را تشخیص دهد.

بیماری که باید تحت نمونه برداری قرار گیرد ممکن است پرسش هایی همچون موارد زیر در ذهن خود داشته باشد؛ انجام نمونه برداری چه مدت طول خواهد کشید؟ آیا بی هوش خواهم شد؟ آیا این عمل درد خواهد داشت؟ چه وقت جواب آزمایش را دریافت خواهم کرد؟ چنانچه واقعا سرطان دارم، چه کسی در باره درمان با من صحبت خواهد کرد و چه وقت؟ هنگامی که سرطان کلیه تشخیص داده شود، پزشک باید در مورد مرحله Stage() و وسعت بیماری اطلاعاتی به دست آورد.

تشخیص مرحله بیماری، کوشش دقیقی است برای دریافتن اینکه آیا سرطان گسترش یافته یا خیر و در صورت گسترش به چه نقاطی از بدن سرایت نموده است. پزشک برای برنامه ریزی درمان به این اطلاعات نیاز دارد.

برای تشخیص مرحله سرطان کلیه، پزشک از روشهایی همچون MRI و تصویربرداری با مواد رنگی از کلیه و رگهای خونی IVP() و آنژیوگرافی استفاده می نماید. وی همچنین از طریق سی تی اسکن، غدد لنفاوی متورم داخل شکم و سینه را بررسی می کند. عکسبرداری از قفسه سینه اغلب نشان خواهد داد سرطان به ششها گسترش یافته یا خیر؟

اسکن استخوانها نیز می تواند سرایت سرطان به استخوان ها را مشخص نماید.

   

کلیدواژه ها: ، ، ،


دیدگاه ها و نقطه نظرات

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.